Terwijl in België de houding rond maatregelen voor de veilige opslag van lithium-ionbatterijen voorlopig nog afwachtend is, zet Nederland een concrete stap richting bindende wetgeving. Hieronder leggen we uit wat PGS 37-2 inhoudt, en waarom dit voor Belgische bedrijven nog niet meteen van toepassing is — maar wel de richting aangeeft.
Wat is PGS 37-2?
PGS 37-2 (Publicatiereeks Gevaarlijke Stoffen, deel 2) is de Nederlandse richtlijn voor de tijdelijke opslag van lithiumhoudende energiedragers: losse accu’s en batterijen uit e-bikes, scooters, motoren en elektrische voertuigen. De richtlijn werd in december 2023 vastgesteld en wordt geïntegreerd in de Nederlandse Omgevingswet, wat ze op termijn wettelijk afdwingbaar maakt in plaats van louter een advies.
Drie groepen, drie drempels
PGS 37-2 werkt met hoeveelheidsdrempels die bepalen welke maatregelen van toepassing zijn:
- Groep I — kleine batterijen tot 100 Wh (bv. powerbanks): drempel van 1.000 kg
- Groep II — grotere batterijen of batterijen ingebouwd in voertuigen/machines (e-bikes, scooters, EV’s): drempel van 333 kg, ongeveer gelijk aan 100 fietsen of 30 scooters
- Groep III — beschadigde, defecte of teruggeroepen batterijen: drempel van slechts 30 kg, en deze moeten sowieso steeds apart in een brandwerende voorziening bewaard worden
Boven de 333 kg is een rook- en gasafvoer verplicht; vanaf 1.000 kg wordt ook monitoring van temperatuur en laadstatus aanbevolen.
Wat betekent dit voor authandelaren en fietsenzaken in Nederland?
De richtlijn geldt voor voertuigdealers, garagebedrijven en fietsen-/scooterzaken met magazijnopslag. Twee praktische details zijn hierbij belangrijk:
- Werkplaatsuitzondering: een batterij waaraan actief gewerkt wordt tijdens reparatie of onderhoud valt niet onder de richtlijn — maar zodra ze langer dan 7 dagen stilligt zonder activiteit, telt dit alsnog als opslag.
- Showroomregel: in de showroom geldt een concrete norm van maximaal 10 e-bikes per cluster, met minstens 2 meter tussenafstand.
Bedrijven krijgen een overgangstermijn tot 5 jaar (uitzonderlijk 10 jaar) om structurele maatregelen zoals een brandwerende kast of brandcompartiment te installeren.
En in België?
Op vandaag bestaat er in België geen gelijkaardig wettelijk kader. De opslag van losse lithium-ionbatterijen is in Vlaanderen bijvoorbeeld niet ingedeeld volgens de VLAREM-classificatielijst, waardoor er geen specifieke vergunningsplicht of harde opslagnorm geldt. Wel blijft de algemene zorgplicht van toepassing, en geeft de bevoegde brandweer advies bij vergunningsaanvragen.
Er beweegt wel iets: Vlaanderen werkt aan een BBT-studie (Beste Beschikbare Technieken) die specifiek de veiligheidsvereisten voor lithiumbatterijen onderzoekt, en er staat een herziening van VLAREMA op de planning. Een Belgisch kader zoals PGS 37-2 is dus niet ondenkbaar, maar is er vandaag nog niet.
Kortom: PGS 37-2 is op dit moment niet van toepassing in België. Voor Belgische garages en fietsenzaken is er dus geen wettelijke verplichting om nu al te investeren in brandwerende opslag. Maar de Nederlandse ontwikkeling toont wel duidelijk de richting waarin de regelgeving in de rest van Europa evolueert — en wie er nu al op anticipeert, staat sterker wanneer een Belgisch kader er ooit wél komt.
Benieuwd hoe u zich zonder verplichting toch al veilig en toekomstgericht kan organiseren? Wij denken graag met u mee
